Bram     Samen op weg     Uitvaart     Laura     Filmpjes     Artikelen  



Zijn oude leven, daar moest na zijn dood niet de nadruk op liggen. Daarover was Bram Spreeuw duidelijk. Want zijn leven werd pas werkelijk Leven nadat hij Jezus Christus had leren kennen als zijn Redder en Zaligmaker. Een wonder, waarover hij tot aan zijn sterven
niet uitgepraat raakte.
Brams wortels lagen in Amsterdam. Geboren in de Jordaan, opgegroeid in een ontwricht gezin. Al jong maakte hij kennis met de zelfkant van de maatschappij en dat bleef niet zonder gevolgen. Bram rolde in de criminaliteit, ging stevig drinken en drugs gebruiken. Hij woonde later ook in Almere en Lelystad, toen hij in Amsterdam teveel vijanden had gemaakt. Bram werd als verslaafde vader van een zoon en een dochter, bij twee verschillende vrouwen. Soms waren er perioden van contact, maar er was teveel gebeurd om een normale band op te bouwen. De jongen overleed op 26-jarige leeftijd aan een overdosis.
Maar Bram werd aangeraakt, een wonderlijke ervaring was het begin van een totale ommekeer. ˈStromen van levend waterˈ, zo beschreef hij het. In een lang proces kwam Bram uiteindelijk helemaal los van drugs, alcohol en nicotine. Samen met Krijn de Jong schreef hij een boek over zijn leven. De titel ˈDat jij nog leeftˈ was ontleend aan een veelgehoorde reactie als bekenden van vroeger Bram later terugzagen.
Bram werd actief in het preventiewerk. Onvermoeibaar trok hij langs scholen en gevangenissen om daar te vertellen over zijn verhaal én over Zijn Verhaal. Hij raakte een snaar, juist omdat jongeren en gedetineerden merkten dat hij een man van de straat was. Geen nette, theologisch uitgedokterde verhalen, maar de rauwe werkelijkheid, recht vanuit zijn hart. Bram had respect voor iedereen en ging gelijkwaardig met hen om. Dat raakte mensen. Zijn verhaal trok de aandacht. Mensen waren soms oprecht verbijsterd als ze hem, vaak jaren later, in goede gezondheid tegenkwamen. Diverse keren mocht Bram zijn verhaal op tv vertellen. Bij christelijke programma's, maar ook in uitzendingen van programmamakers die niets met het geloof hadden, maar Bram wel de ruimte gaven voor zijn boodschap.
Bram maakte kennis met Laura Kolmus, die ook actief was in gevangenissen. Ze raakten aan de praat, werden vrienden en uiteindelijk meer. Ze trouwden en dat ervaarde Bram als de kroon op zijn leven. Eindelijk kon hij écht liefde geven en ontvangen. Bram beleefde hoe God hem heel langzaam veroverde, hoe hij de tijd kreeg. Maar ook hoe God hem uiteindelijk heel maakte. Een nieuwe schepping. Los van verslavingen, aanvechtingen en van boze krachten en machten die hem nog lange tijd weg wilden houden bij het Levende Water.
Urk kwam in beeld via Krijn de Jong. Uiteindelijk vond hij er samen met Laura een prachtige woning in Wijk 6. Het prille geluk kreeg echter een knauw, toen Bram eind 2014 door een darmaandoening plotseling doodziek werd en in coma raakte. Tegen de verwachtingen in knapte hij weer op. Bram vertelde dat hij in de hemel was geweest en dat hij recht in Jezusˈ liefdevolle ogen had gekeken. Daarna zag Bram ook zijn moeder: God is een God van vergeving. Een overweldigende ervaring, waardoor Bram kracht ontving om zonder angst verder te leven en daardoor uit kon zien naar de dag dat Jezus hem zou thuishalen.
Bram bleek aan alvleesklierkanker te lijden. Genezen was niet meer mogelijk en de artsen bereidden hem en zijn vrouw erop voor dat hij nog maar weinig tijd had. Begin 2015 knapte hij echter steeds meer op. Bram en Laura gaven af en toe weer voorlichtingen en lezingen. Eind juli ging het echter duidelijk bergafwaarts met de gezondheid.
Ondanks het voortsluipende ziekteproces, was de laatste fase van Brams leven een rijke tijd. Thuis ontvingen Laura en hij vele mensen. Samen werd er gezongen, gebeden, gezegend en gesproken van hart tot hart. Bram straalde een enorme rust uit (Filippenzen 4 vers 7). Hij was klaar om naar Jezus toe te gaan. Uiteindelijk was het Prinsjesdag toen Bram als Koningskind werd thuisgehaald.
Zijn werk wordt voortgezet. Nog steeds trekt Laura met Brams verhaal langs scholen, gevangenissen en kerken. Zijn biografie raakt nog steeds mensenlevens. Een getuigenis. In de woorden van Bram: Gods Zegen, want Hij is toch de Enige weg in ieders leven!
Bron: Urkerland 4 februai 2016


  Terug naar artikelen menu