Bram     Samen op weg     Uitvaart     Laura     Filmpjes     Artikelen  

"Ik had een strenge perfectionistische moeder"


Laura heeft als kind te maken met een kritische moeder, pesterijen en veel onzekerheid. God maakte haar vrij van de pijn uit het verleden. Een verhaal wat ze tot nu toe alleen deelde met intieme vrienden.

Ik ben niet opgevoed met het geloof. We woonden in Amsterdam en gingen in het weekend altijd naar mijn oma toe. ’s Avonds sliep ik bij haar in bed. Mijn oma bad ’s avonds altijd hardop voor haar kinderen, schoondochters en kleinkinderen. Dat heeft me als kind zo aangegrepen. Ik werd er wakker van, hoorde het, viel dan weer in slaap en als ik dan weer wakker werd, was ze nog aan het bidden. Hoe lang dat duurde weet ik niet. Ik denk dat ik daardoor ook voor Gods aangezicht gebracht ben. Opa’s en oma’s: onderschat je gebed niet!

Nooit goed genoeg
Ik had een strenge perfectionistische moeder. Toen ik bijvoorbeeld als kind voor het eerst mijn eigen ramen ging lappen, kreeg ik de wind van voren. Mijn moeder deed het over. Als ik haar wilde helpen was het nooit goed genoeg. Keer op keer kreeg ik dat te horen. Als kind werd ik daardoor heel onzeker en ontwikkelde een minderwaardigheidscomplex. Mijn ouders waren dusdanig arm dat ik altijd tweedehands kleren droeg.
We waren ook de eerste ’bruine mensen’, dus ik werd ook nog eens een keer gepest op naschoolse opvang en de basisschool.

Ik zei eens tegen God: “Nou God, laat U aan mij merken. komen als U echt bestaat.” Ik ben toen in aanraking gekomen met de diensten van Maasbach. Op mijn 14e ben ik gedoopt. Toen ben ik een weg met God gegaan. Als ik nog met m’n oma kon praten zou ik haar daar nog heel erg voor bedanken. De allereerste ontmoeting met God was dat Hij zei: ’Ik hou van jou, je bent goed zoals je bent.’ Dat had ik nodig, vanwege mijn minderwaardigheidscomplex. Als ik daar nu aan denk, denk ik: wat heb ik toch een pijn gehad als kind.
Mijn hoofd was altijd maar beneden, ik durfde geen vragen te stellen, zodra er een toets was dacht ik al bij voorbaat: dat gaat mis. En ik zal je vertellen dat ik pas sinds een half jaar totaal genezen ben en dat ik geheel verlost ben van de innerlijke pijn. Dit komt door een ontmoeting met Jezus!

An me nooit niet!
Een vriendin van me is een oprecht, zuiver christen. Ze leerde om met mensen te praten en hetgeen wat heel diep zit naar boven te halen voor het aangezicht van Jezus. Ik zei: “Ah, dat kan je niet leren, wat een onzin.’ Maar met dat ik dat zei begon ik te huilen. Ik besloot zo’n sessie te doen. Mijn man zat er tijdens de sessie biddend bij. Alle vragen die ze stelde beantwoordde ik met mijn verstand. Het heeft misschien wel een half uur geduurd voordat ik antwoord vanuit mijn hart gaf. Toen kwam naar boven dat ik nog veel pijn had en dacht niet goed genoeg te zijn voor deze wereld. Ze vroeg: “Zullen we deze pijn aan Jezus geven?’ Weet je wat mijn antwoord was? “An me nooit niet!’ Ik schrok van mijn eigen antwoord. Ze nam telkens stiltes tussendoor en vroeg wat ik voelde of zag. “Stel nou voor dat ik het aan Jezus geef en ik ben weer niet goed genoeg en Hij wijst me af? Dan heb ik niets meer. Jezus is mijn enige oriëntatiemoment. Ik durf het niet.’ Toen zag ik Jezus aan het kruis hangen. Hij keek me aan en zei: “Je moet je met mij identificeren. Leg je handen maar op die van Mij.
Ik heb geleden, niet alleen voor jou, maar voor heel deze wereld! Al die pijnen die jij nu hebt en van heel mijn schepping, daar ben ik voor gestorven.’ Hij noemde alle ellende op en ik voelde het. En ik kon het eigenlijk niet verdragen, want m’n handen brandden. Toen zegt Hij: “Zeg Me maar na: Het is volbracht!’ Ik dacht: dat kan ik toch niet zeggen? Maar ik heb het gezegd, huilend, maar het hoge woord was eruit. Ik wist: het is goed.

Alleen waardevol met Gods kracht
Ik ben alleen waardevol als Gods kracht door mij heen gaat. Als mens kan ik voor niets en niemand iets betekenen, maar ik ben waardevol als ik gehoorzaam ben en God door mij heen kan werken. Ik wil vanuit een nederige - niet een minderwaardige -houding en ontzag zeggen: Vader doe Uw wil in mij! Ik ben mijn moeder dankbaar dat ze mij dit bezorgd heeft. Door haar kreeg ik een minderwaardigheidscomplex.
Maar juist daardoor ben ik bij God terecht gekomen.

Laura moedigt jongeren aan om God te betrekken in hun leven. “We realiseren ons te weinig hoeveel God van ons houdt. We weten onvoldoende hoeveel Jezus voor ons wil betekenen. Als jongeren het aandurven om God te vragen: “Wat kunt U voor mij betekenen?’, zal Hij er als de kippen bij zijn om te laten merken wat Hij voor jou wil zijn! Het leven wordt één groot avontuur!”

Gepubliceerd op donderdag 12 maart 2015 om 09:07 - bron: Esther van Reenen, St. Family Care

  Terug naar artikelen menu