Bram     Samen op weg     Uitvaart     Laura     Filmpjes     Artikelen  

"Ik was te beschadigd om Gods liefde te begrijpen"


Hoe een ex-drugscrimineel Jezus leerde kennen

Terwijl Bram Spreeuw stijf van de drugs stond, vroegen christenen of ze voor de crimineel mochten bidden. "Tijdens het gebed voelde ik enorm veel liefde. Op dat moment veranderde mijn leven." Vijf jaar lang verbleef Bram in de gevangenis. Zijn leven staat inmiddels niet meer in het teken van drugs en criminaliteit. "Ik ga nu zelf gevangenissen in om te vertellen over de liefde van de Heere Jezus," vertelt Bram.

Dagelijks zat zijn vader in de kroeg. "Hij was verslaafd aan gokken en drank." Door de ongezonde thuissituatie kwam Bram in een internaat terecht. "In dat internaat ging ik als jonge jongen mee naar de kerk. Achteraf zie ik dat God toen al een zaadje in mijn hart heeft gelegd. Maar destijds lag ik huilend met gevouwen handen onder de dekens. Ik was te beschadigd om Gods liefde te begrijpen." Toen zijn internaat-periode erop zat, werd Bram opgehaald door zijn vader. Meteen reed hij door naar de kroeg. "Doordat ik het verkeerde voorbeeld kreeg, ging ik zelf ook drinken. Later ging ik met een vriend aan de slag met drugs. In hotelkamertjes gingen we samen drugs dealen. Om op een gemakkelijke manier geld te verdienen, verkochten we onder meer hasj en cocaïne."

Gevangenisperiode
Omdat Bram iedere dag geld nodig had om te overleven, pleegde hij ook overvallen. Uiteindelijk werd hij gearresteerd voor onder andere verboden wapenbezit. De Amsterdammer herinnert zich dat gevangenen in Breda door middel van verzoekbriefjes gebruik konden maken van een gevangenispastor en geestelijke zorg. "Af en toe ging ik naar de gevangeniskerk. Dan was ik ook even uit mijn cel. Na het belopen van een paar trappen, kwam ik in een kerkzaal terecht. "Ondertussen werd er buiten de gevangenis voor Bram gebeden. Dat deden onder andere zijn gelovige broers. "Ik heb het idee dat God ook tijdens mijn gevangenisperiode met mij bezig was." Van een ommekeer was destijds nog geen sprake. "Mijn broers hadden de Heere Jezus leren kennen en wilden ook met mij over God praten," vervolgt Bram. "Toen ze zeiden dat Jezus ook van mij houdt, zei ik: 'Ga toch weg!'. Bovendien wist ik dat zij in het verleden ook dingen hadden uitgespookt waar God niet blij mee zou zijn. Het verschil met mij was dat zij een levende relatie met Jezus Christus hadden gekregen. 'Laat me toch met rust,' zei ik."

'Mogen we bidden?'
Eén van zijn broers was actief voor de zendingsorganisatie Jeugd met een Opdracht (JmeO). "Op een dag ging ik naar zijn werkplek in de Cleft, omdat ik een ruimte zocht om mijn drugs in te kunnen nemen. Nadat ik dat had gedaan, boden medewerkers mij soep en een broodje aan. 'Mogen we met jou bidden?', werd mij gevraagd. Ik dacht: 'Ik heb toch niets te verliezen'. " Zes medewerkers gingen om Bram heen staan.
"Tijdens het gebed, veranderde mijn leven," blikt hij terug. "Ik ervoer het bidden als een warme deken.
De liefde van Jezus raakte mij en kwam op dat moment mijn leven binnen. In een flits zag ik mijn leven voorbij komen. Ik werd mij bewust van de aanwezigheid van de levende God die vrijheid en herstel geeft."

Na vijf jaar vallen en opstaan slaagde Bram erin om van zijn drugsverslaving af te komen. "Tijdens die strijd ben ik erin geslaagd om mij vast te houden aan Jezus." Bram bezoekt gevangenissen, afkickklinieken en scholen. Niet als drugscrimineel, maar als een levend voorbeeld dat verandering in je leven mogelijk is.
"Ik deel graag mijn levensverhaal met gedetineerden. Vervolgens komt dan vaak de liefde van Jezus ter sprake. "Onlangs verscheen in de Penitentiaire Inrichting Almere de Bajesagenda 2014. Het eerste exemplaar werd aangeboden aan Bram. De agenda wordt via de geestelijke verzorging van het Justitiepastoraat verspreid aan gevangenen in ons land.

Voor vragen of (bemoedigende) opmerkingen is Bram Spreeuw per e-mail bereikbaar. Twee jaar geleden verscheen over het leven van Bram ook een boek, genaamd Dat jij nog leeft.

Esther van Reenen

  Terug naar artikelen menu