Bram     Samen op weg     Uitvaart     Laura     Filmpjes     Artikelen  


Getuigenis Bram


Berea Gemeente te Amsterdam   -   14 december 2014             (vastgelegd door een dove tolk)

Bram: goedemorgen maar weer. Het is een tijd geleden. Maar ik wil een kleine getuigenis geven wat Jezus met mij gedaan heeft. Buitenom het ziekenhuis gedoe. Ik ben plotseling heel ziek geworden. Ik wil bedanken voor alle bemoedigingen. Ik wist niet dat ik zoveel mensen had die om mij gaven. Post gehad, mailtjes gehad van mensen die ik niet ken. Ik ga even achteruit, ik wil jullie ook een beetje zien.
Zo. Anders staat dat ding zo voor me.

(Applaus)

Ik ben plotseling ziek geworden, veel pijn gehad. Veel onderzoeken. Het bleek dat ik alvleesklierkanker heb. Goed. Later ook nog uitzaaiingen, ik leef op pijnstillers. Het is te doen. Ik voel me gedragen door gebeden door jullie en vrienden en kennissen uit Nederland. Dat moeten we aanhouden, het gebed. Ik merk het.
Ik heb een stoma, ze hebben me helemaal open gemaakt. Doet er even niet toe. Ik heb vrede gehad continue.
En nog. Ik lag in het ziekenhuis, was weggezakt. Ze hebben iedereen gebeld. Bram heeft niet lang meer.

Laura: dat is ongeveer 6 weken geleden. Een ingreep gedaan en dat was niet zozeer mislukt maar complicaties, moest in slaap houden. Ik zal even een technisch stuk vertellen, jullie bidden misschien voor herstel, maar God heeft al wonderen gedaan in de tussentijd. Ze ontdekten dat de darmen aan het afsterven waren. Men kan niet zonder darmen leven. De dienstdoende arts heeft alle boekjes erop nageslagen: wat moet ik doen? Hij wist het niet. Ik denk dat de gebeden ook ervoor gezorgd hebben dat er wijsheid gekomen is bij de artsen. Normaliter moet je bloeddruk op een hoog peil zijn, dan komt er in alle lichaamsdelen bloed. Maar als het lichaam ziek is, stuurt het bloed naar de hersenen en hart. Maar het moest naar de darmen. Het moest normaal 120 zijn maar onder de 50 gebracht. Het was zover dat hij zei: ik ga de buik weer open maken en wat we aantreffen zal beslissend zijn. Heel bot gezegd: de stekker eruit of niet. Ik heb God gebeden dat ik niet dat besluit zou moeten nemen. Houden van is prachtig maar het kan ook ontzettend veel pijn doen. Ik dacht dat een echtscheiding vreselijk was, maar als je van iemand houd en je moet afscheid nemen, dat is vreselijk. Ik weet niet hoe God zijn zoon heeft kunnen offeren, het moet pijn doen. De buik is open gemaakt en de darmen waren weer doorbloed.

(Applaus)

Bram zat te hemelen.

Bram: ik lag op sterven. Er is meer tussen hemel en aarde. Ik heb ervaren dat ik de heer heb ontmoet.
Ik lag in coma, of in slaap gehouden. Ik hoorde karrewielen rijden. Je had vroeger wegen met stenen en rotsen. Ik hoorde de wielen draaien. Ik hoorde psalmen en gezangen. Ik hoorde de kar rijden en daaromheen waren romeinen. Van de tijd van Jezus. Ze hadden speciale kleding aan. Ik liep erachter, ik zag mezelf niet.
De kar reed naar een groot gebouw. Het was een gebouw van blokken van 2000 jaar geleden. Ik zag het en ik liep bij de soldaten, ze liepen naar boven toe. Geen steile trap. Ik liep erachter en ik zag 3 kronen en koningen. Ik heb ze gezien. Vader, zoon en Heilige Geest. Er kwam vrede in mij. Ik keek rechts in het gelaat van de Here Jezus. Hij had een mooie uitstraling, liefdevol naar mij toe. Het was een stukje hemel, een klein stukje wat ik mocht zien. Ik zag mijn moeder, die is ook in de hemel. Ik hoorde een stem: je moeder kon er ook niks aan doen. Dat we zo opgegroeid zijn. We zijn met ellende opgegroeid. Mijn moeder is vergeven. Ze is in de hemel.
Het was zo mooi. Ik moest terug naar de aarde. De dokters stonden er versteld van. God was met mij bezig. Mijn boeken gingen ook rond in het ziekenhuis, toch doorgaan. Dat jullie zo goed blijven, je weet dat je dood gaat zeiden ze. Ik heb getuigd dat God bestaat. Er gebeurde wat. Het was bemoedigend. Jezus leeft, ik heb een stukje gezien. Nog wat leuks vertellen. Mijn dochter was op mijn sterfbed. Laura sprak met haar. Ik weet niet wie er van de Berea geweest is, mijn dochter is geweest. Eergisteravond ook. Ze wil niet met het geweten lopen, straks gebeurd er wat. De band met mijn dochter is weer.. Daarom denk ik dat Jezus mij weer even... Nogmaals bedankt voor de post, en de mail naar laura. Het gaf me veel kracht.

(Applaus)

Laura: we pikken nog wat tijd van je, Bert. Dit is de meest pijnlijke periode in ons leven, maar ook de meest kostbare. Ik weet niet hoe ik het uit moet leggen, maar we zouden deze tijd ook niet hebben willen missen.
Waar God op uit is, dat je zo´n intense diepe relatie met hem durft aan te gaan.
Je hoeft alleen te zeggen: help! In die overgave heeft God zoveel innerlijke levenskracht, vrede, toekomstperspectief. Ik heb veel mails geschreven, en ik heb geschreven: ik kan jullie geen happy end vertellen, maar er is wel een nieuw begin voor Bram, voor mij, en naar de mens gesproken: het is verschrikkelijk.
We hebben ook verdriet. In deze tijd is God zo bezig ieder mens een kans te geven hem aan te roepen, zo dat het leven vol van waarde geleefd kan worden. De tijd is bar en boos. Zelfs nu mogen we eraan bijdragen.
Bram: bert bedankt, jij zag me binnenkomen. Bedankt.

(Applaus)

  Terug naar artikelen menu